Szykuje się kolejny tydzień przesiedziany w chałupie, już nawet nie chce mi się patrzeć który z kolei. Z powodu grypy w listopadzie zaszczyciłam szkołę swoją obecnością zaledwie cztery dni. I nie pisać tu, jak mi dobrze i jak bardzo chcielibyście się ze mną zamienić, bo nie wiecie, co mówicie. Jestem wykończona tym ciągłym chorowaniem, sama już nie wiem, gdzie się zaczynam, a gdzie kończę, boli mnie wszystko co tylko możliwe i nie chce mi się absolutnie nic. Jestem kompletnie zblazowana. Trzy tygodnie jak wycięte z życiorysu, bez sensu, bez polotu, nic twórczego, nic wzniosłego, nic natchnionego/nawiedzonego/egzaltowanego, ale żeby już nie przesadzać: absolutnie nic wartego JAKIEJKOLWIEK uwagi, po prostu szara masa, składająca się w 99% z chusteczek do nosa.

Ale tak właściwie to ja zaczęłam pisać tego żurnala z zupełnie innego powodu, tylko że przez to użalanie się nad sobą zupełnie zapomniałam, o czym to miało być. Kurde. Jedynacy z zewnątrz muszą być po prostu nie do zniesienia, gadaliby tylko o sobie nawet wtedy, kiedy pozornie nie gadają o sobie ;/ Już nie wspominając o innych powodach...
...aha.
Miałam się pochwalić, że dorwałam najnowszą plytę Rammsteina, wersję rozszerzoną o pięć dodatkowych piosenek. To ich pierwsza płyta od 2007 r., kiedy to wyszło "Rosenrot", tradycyjnie zawiera 11 piosenek plus dodatkową płytę z pięcioma niepublikowanymi dotąd...

(nie chce mi się o tym pisac)
...utworami...

No to może jeszcze inaczej.

Dopadło mnie tęe poczucie całkowitej bezsilności na wszystkich możliwych frontach i nie jestem w stanie zdefiniować źródła. Doprowadza mnie to do pasji, bo nienawidzę być bezsilna, a w tym wypadku nawet nie mogę tego zmienić. Zaległości mam o, potąd (a może jeszcze więcej) i oczywiście nie mam najmniejszej ochoty ich nadrabiać, więc zajmuję się głupotami typu przeglądanie całej poczekalni na demotywatorach. Co chwila siada mi połączenie z internetem, wtedy zaczynam grać w jakieś debilne platformówki. Jak patrzę na to mrugające żółte światełko w routerze, mam ochotę go roztrzaskać o ścianę. Muzyka mnie wkurza. Nie mam o czym pisać. Nic ciekawego się nie dzieje, nie dzieje sie w ogóle nic. To wszystko razem jest takie deprymujące, że aż nie wiem, jakich słów użyć, by to dostatecznie dobrze opisać, ale zaczynam powoli dochodzić do wniosku, że to nie ma sensu, bo wszystko to jest tak samo głupie.

Ano. Jedyne sensowne zdanie na świecie: WSZYSTKO JEST GŁUPIE.

Idealny temat na wiersz, czyż nie? Otóż skrobnęłam właśnie coś takiego. (SPAM I AUTOPROMOCJA!!! => [link])

I w dodatku zamówienia ~Little--black, ~ShadowAyumi i-jeszcze-czyjeś-ale-nie-pamiętam-czyje leżą i gniją i nie mam siły się za nie zabrać.

Ten żurnal ma w ogóle jakiś sens albo coś, co by go przypominało?
Niee, chyba nie.
To może już skończę.

PS I ten, nie dziwić się, że spośród 1500 100 900 skinów na dA wybrałam akurat ro$hOffY. Jest to bardzo głęboka decyzja o nie jednym i nie dwóch dnach, podyktowana troską o przyszłe losy Wszechświata oraz moją zdrową psychikę. Jest masakrycznie oczoj... mhm... no, wali po gałach. Ale kotki są na swoich miejscach, to wszystko w porządku, powiedzmy.
mHroczna i zUa Ja mode on <owiedziałam: mHroczna i zUa ja, siedząc w ro$h0ffYm sweterku naprzeciwko ekranu laptopa, i wybierając różową skórkę do żurnala, a żeby brzmiało bardziej przekonująco, dodała/m do tego VeryEvilLaugh i jest/em zadowolona... tjaaa.>

Co tu jeszcze robicie? To już KONIEC. Wyłącz światło. Muzyka to twój jedyny przyjaciel, aż do końca. aż do końca, aż do końca... NOŁ FJUCZER!!